is. ar. cm: medâris. [ders’den (1314) im.] 1. Ders okutturulan mahall-i mahsûs, mektep, dâru’t-talim: Medrese-i Tıbbiyye, Medrese-i Hadîs. 2. Ulûm-i âliye ve dîniyyeyi okuyan talebe-i ulûmun beytûtet ve mütâlaasına mahsus vakıf hücreleri muhtevî binâ: Fâtih medreseleri. [el-yevm bizce başlıca bu ikinci mana ile müsta‘mel olup, birinci mana ile bunun yerine galat olarak “mektep” lugatını kullanıyoruz; halbûki Arabîde mektep: «yazıhâne ve yazı odası» demek olup, yalnız sıbyân mekteblerine de ıtlâk olunur.]