is. ar. cm: manâzır. [nazar’dan im.] 1. Bakılıp seyr olunan mahal ve mevki, gözün ihâta ettiği mevâki’in görünüşü, sûreti ve heyeti: şu kırlar ne güzel bir manzara teşkil ediyor; bu evin güzel manzarası vardır. 2. Böyle bir mevki’i veya birtakım mevâki’in hey’et-i umûmiyyesini tasvir eden resim, fr. paysage. ≡ cm. [hendese ve resimde.] Ecsâm ve mevâdd-ı muhtelifenin bulundukları mevâki’in kurb ve bu’duna ve vaziyetine göre ibrâz eyledikleri suver-i muhtelife: resimde en ziyade manâzıra dikkat etmek iktiza eder; fenn-i manâzır. fr. perspective.