is. ar. cm: ma‘ârif. [irfân’dan masdar-ı mîmî] 1. Bilme, ilim, dâniş. 2. Hüner, mahâret, üstâdlık, sanat: bir marifettir, herkesin yapacağı iş değildir. 3. tr. av. Hüner ve sanatla yapılmış bir usûl ve tertip: bu makinenin, bu âletin bir marifeti vardır. 4. Garip evzâ‘ u harekât, tuhaflık: birtakım marifetler yapıyordu. 5. Vâsıta, tavassut: istediğiniz kitaplar emânetçi marifetiyle gönderiliyor. ≡ cm. Ulûm ve fünûn tahsil ile iktisâb olunan malûmât: tahsîl-i maârif; neşr-i maârif.