اَللَّزْمُ [el-lezm] (lâm’ın fethi ve zây-ı mu’cemenin sükûnuyla) ve اَللُّزُومُ [el-luzûm] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) ve اَللَّزَامُ [el-lezâm] ve اَللَّزَامَةُ [el-lezâmet] (lâm’ların fethiyle) ve اَللُّزْمَةُ [el-luzmet] ve اَللُّزْمَانُ [el-luzmân] (lâm’ların zammıyla) Bir şey’ bir nesneden aslâ münfekk olmayıp onunla sâbit ve dâ’im olmak ma’nâsınadır; yukâlu: لَزِمَهُ لَزْمًا وَلُزُومًا وَلَزَامًا وَلَزَامَةً وَلُزْمَةً وَلُزْمَانًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا ثَبَتَ وَدَامَ مَعَهُ