اَللِّقَاءُ [el-likâ’] (kâf’la كِتَابٌ [kitâb] vezninde) ve اَللِّقَائَةُ [el-likâ’et] ve اَللِّقَايَةُ [el-likâyet] (كِتَابَةٌ [kitâbet] veznlerinde) ve اَللِّقِيُّ [el-likiyy] (kesreteynle) ve اَللِّقْيَانُ [el-likyân] ve اَللِّقْيَانَةُ [el-likyânet] (lâm’ların kesriyle) ve اَللُّقِيُّ [el-lukiyy] (صُلِيٌّ [suliyy] vezninde) ve اَللُّقْيَانُ [el-lukyân] (lâm’ın zammıyla) ve اَللُّقْيَةُ [el-lukyet] (غُرْفَةٌ [gurfet] vezninde) ve اَللُّقَى [el-lukâ] (lâm’ın zammıyla هُدَى [hudâ] vezninde) ve اَللَّقَاءَةُ [el-lekâ’et] (سَمَاحَةٌ [semâhat] vezninde) Bir adama karşı râst gelip kavuşup görmek ma’nâsınadır ki buluşmak ta’bîr olunur; yukâlu: لَقِيَهُ لِقَاءً وَلِقَاءَةً وَلِقَايَةً وَلِقِيًّا وَلِقْيَانًا وَلِقْيَانَةً وَلُقِيًّا وَلُقْيَانًا وَلُقْيَةً وَلُقًى وَلَقَاءَةً مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا رَآهُ Ve şârihin Mufredât-ı Râgib’den beyânına göre mukâbeletu’ş-şey’ ve müsâdefetuhu ma’nâsına mevzû’ olmakla bir nesneye karşı râst gelip görmek ma’nâsınadır. Ve ba’zen bu mefhûm ikiye tahlîl olunur ki yalnız karşı râst gelmek ma’nâsına olur ve yalnız görmek ma’nâsına olur. Burada mü’ellif şıkk-ı sânî ile tefsîr eyledi.

اَللُّقَى [el-lukâ] (lâm’ın zammı ve elifin kasrıyla) Bi-ma’nâhu.