(a. i. c. : elbise) : esvap, (bkz. : câme).

iz. ar. cm: elbise. Giyilecek şey, ruba, sevb, esvâb.

اَللِّبَاسُ [el-libâs] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) Giyilecek câmeye denir; yukâlu: عَلَيْهِ لِبَاسٌ حَسَنٌ وَهُوَ مَا يُلْبَسُ Ve zevc ve zevceden her birine ıtlâk olunur, her biri âheri te’âtî-i kabîhten men’ eylediği için; ve kavluhu ta’âlâ: ﴿وَلِبَاسُ التَّقْوَى﴾ اَلْآيَة أَيِ الْإِيمَانُ أَوِ الْحَيَاءُ أَوْ سَتْرُ الْعَوْرَةِ Ve kezâ kavluhu ta’âlâ: ﴿فَأَذَاقَهَا اللهُ لِبَاسَ الْجُوعِ﴾ اَلْآيَة لَمَّا بَلَغَ بِهِمُ الْجُوعُ الْغَايَةَ ضَرَبَ لَهُ اللِّبَاسَ مَثَلاً لِاشْتِمَالِهِ Gûyâ ki لِبَاسٌ [libâs] gibi açlık onları muhît ve müstev’ib olmuştur. Ve لِبَاسٌ [libâs] İhtilât ve ictimâ’ ma’nâlarınadır; yukâlu: بَيْنَهُمْ لِبَاسٌ أَيِ اخْتِلاَطٌ وَاجْتِمَاعٌ

aşağıbak.

s. (pl. البسە) 1. A garment. 2. A spouse.

اَللِّبَاسُ [el-libâs] (lâm’ın kesriyle) Giyilen nesne. Ve اَلْمَلْبَسُ [el-melbes] (mîm’in ve bâ’nın fethiyle) Bi-ma’nâhu. Ve اَللِّبْسُ [el-libs] (lâm’ın kesri ve bâ’nın sükûnuyla) Kezâlik bi-ma’nâhu. Ve لِبْسٌ [libs] Örtü ma’nâsına dahi gelir; yukâlu: لِبْسُ الْكَعْبَةِ وَلِبْسُ الْهَوْدَجِ لِمَا عَلَيْهِمَا مِنْ لِبَاسٍ Ve لِبَاسٌ [libâs] İmre’eye ve imre’enin zevcine dahi ıtlâk olunur; kâlallâhu ta’âlâ: ﴿هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ﴾ (البقرة 187) Ve hayâya dahi ﴿لِبَاسُ التَّقْوَى﴾ (الأعراف 26) derler. Tefsîr-i şerîfte bu vech üzere vârid olmuştur. Ve ba’zılar eyitti لِبَاسُ التَّقْوَى galîz olup haşîn ve kasîr olan giysidir.