iz. ar. cm: elkâb. [Türkçe zebân-zedi: lâgab] bir adamın ism-i aslîsinden başka, hemnâmlarından tefrîk olunmak için, badehü bi’lmünâsebe taayyün eden diğer ismi ki, onunla şöhret olur: “Zenbilli” lakabıyla mülakkab Şeyhülislâm Ali Efendi, “Tiryâki” lakabıyla maruf Hasan Paşa; yiğit lakabıyla anılır. ≡ cm. Ashâb-ı rütbeden bir zâta yazılan mektubun başında ve zarfı üzerinde veya ismi zikr olundukta rütbesine göre yazılan sıfat, unvan: rifatlü, izzetlü, saâdetlü gibi: elkâb yazmalı mı? Lâyıhasının başında elkâb yazmamış.