اَلْقُوَبُ [el-kuveb] (kâf’ın zammı ve vâv’ın fethiyle) قُوَبَاءُ [kuvebâ’]nın cem’idir. Ve gâh olur ki قُوَبَاءُ [kuvebâ’]nın vâv’ın sâkin kılarlar vâv üzerine hareketi sakîl görüben. Ve vâv sâkin kılındıkta müzekker olup munsarıf olur. Ve bunda yâ harfi قِرْطَاسٌ [kirtâs]a ilhâk için gelmiştir. Ve hemze yâ’dan münkalibdir. Ve İbn Sikkît eyitti: Kelâm-ı ‘Arabda فُعْلَاءُ [fu’lâ’] vezni üzere ki mazmûmetü’l-fâ’ sâkinetü’l-‘ayn olup elif-i memdûde ile ola, iki kelimeden gayrı gelmemiştir: biri خُشَّاءُ [huşşâ’]dır. Ve خُشَّاءُ [huşşâ’] hâ’nın zammı ve şîn’in teşdîdiyle kulak ardında olan yumruca kemiktir. Ve biri dahi قُوبَاءٌ [kûbâ’]dır. İbn Sikkît eyitti: Bunların ikisinde dahi asl ‘ayn’ın tahrîkidir ki خُشَّاءُ [huşâ’]da asl خُشَشَاءُ [huşeşâ’]dır. Ve قُوبَاءٌ [kûbâ’] asl قُوَبَاءُ [kuvebâ’]dır. Sâhib-i asl Cevherî eyitti: Benim katımda مُزَّاءُ [muzzâ’] dahi mîm’in zammıyla ve zâ’nın teşdîdiyle خُشَّاءُ [huşşâ’] gibidir ki bu dahi aslında مُزَزَاءُ [muzezâ’] idi, ‘ayn’ın fethiyle ve مُزَّاءُ [muzzâ’] eşribeden bir nev’dir. Pes o kimse ki قُوَبَاءُ [kuvebâ] dedi vâv’ın hareketiyle, tasgîrinde قُوَيْبَاءُ [kuveybâ’] dedi ve o kimse ki قُوبَاءٌ [kûbâ’] dedi vâv’ın sükûnuyla, tasgîrinde قُوَيْبِيٌّ [kuveybiyy] dedi.