ft. 1. Kesmek, kat’ etmek: ipi, zinciri koparmak. 2. Çekip ayırmak, ittisâli izâle etmek, irtibâtını kesmek: kuşun başını kopardı; çark, parmağımı kopardı; köpek, yakaladığı et parçasını kopardı. 3. Çekip çıkarmak, sökmek, kal’ etmek: fidanları kökleriyle koparmak; kapı kanadını yerinden koparmaya muktedir. 4. Cebren almak, bir şeyi sıkı tutan adamdan almaya muvaffak olmak: ondan para koparmak ne kadar zor! Ben kendisinden beş on lira koparacağımı me’mûl ederim. 5. Gürültülü veya karışık bir hâli vücûda getirmek, îkâ’ ve ızhâr etmek: kıyâmeti kopardı; velveleyi koparmak; rüzgâr bir fırtına, bir toz duman kopardı.

ft. 1. Kesmek, kat’ etmek: ipi, zinciri koparmak. 2. Çekip ayırmak, ittisâli izâle etmek, irtibâtını kesmek: kuşun başını kopardı; çark, parmağımı kopardı; köpek, yakaladığı et parçasını kopardı. 3. Çekip çıkarmak, sökmek, kal’ etmek: fidanları kökleriyle koparmak; kapı kanadını yerinden koparmaya muktedir. 4. Cebren almak, bir şeyi sıkı tutan adamdan almaya muvaffak olmak: ondan para koparmak ne kadar zor! Ben kendisinden beş on lira koparacağımı me’mûl ederim. 5. Gürültülü veya karışık bir hâli vücûda getirmek, îkâ’ ve ızhâr etmek: kıyâmeti kopardı; velveleyi koparmak; rüzgâr bir fırtına, bir toz duman kopardı.

v. t. aor. قوپارور koparır, 1. To pluck. 2. To break off, to tear away with violence. 3. To manage to obtain by violence, stratagem, etc. 4. To set up (a great noise).