اَلْقِفَارُ [el-kifâr] (kâf’ın kesriyle) Cem’i; yukâlu: أَرْضٌ قَفْرٌ وَمَفَازَةٌ قَفْرٌ أَيْضًا Ve قَفْرٌ [kâfr] Bir kimsenin ardınca gitmeğe dahi derler; yukâlu: قَفَرْتُ أَثَرَهُ أَقْفُرُهُ مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا قَفَوْتَهُ Ve قَفْرٌ [kafr] Yeme ve içme olmamağa dahi derler; yukâlu: نَزَلْنَا بِبَنِي فُلَانٍ فَبِتْنَا الْقَفْرَ أَيْ لَمْ يَقْرُونَا Ve قِرَى [kirâ] konukluğa derler. Ve قَفْرٌ [kafr] 'Avret etten aşağa olmak ma’nâsına da gelir; yukâlu: قَفِرَتِ الْمَرْأَةُ تَقْفَرُ قَفْرًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ