اَلْكَبْتُ [el-kebt] (سَبْتٌ [sebt] vezninde) Bir kimseyi yere çalmak ma’nâsınadır; yukâlu: كَبَتَهُ كَبْتًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا صَرَعَهُ Ve bir kimseyi hacil ve rüsvâ eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: كَبَتَهُ إِذَا أَخْزَاهُ Ve bir nesneden sarf ve men’ eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: كَبَتَهُ إِذَا صَرَفَهُ Ve kesr eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: كَبَتَهُ إِذَا كَسَرَهُ Ve düşmanı gayz ve kînle redd eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: كَبَتَ الْعَدُوَّ إِذَا رَدَّهُ بِغَيْظِهِ Ve zelîl ve mühân eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: كَبَتَهُ إِذَا أَذَلَّهُ