اَلْكَبَّةُ [el-kebbet] (kâf’ın fethi ve zammıyla) Cenkte yâhûd seğirtmekte ve at koşmakta 'askerin bir uğurdan koşup yürüyüş etmeleri hâletine denir; yukâlu: لَهُمْ كَبَّةٌ أَيْ دَفْعَةٌ فِي الْقِتَالِ وَالْجَرْيِ Kezâlik düşman üzere birden hamle ve hücûm eylemeleri hâletine denir. Ve zihâm ve kesret ma’nâsınadır; tekûlu: لَقِيتُهُ فِي الْكَبَّةِ أَيِ الزِّحَامِ Ve süvârîler atları birden koparıp yek-'inân sürmek hâletine denir ki bundan murâd yarış meydânında مِقْوَسٌ [mikves] üzere atları ihzâr eyledikten sonra bir uğurdan koparıp koşmak olacaktır. Ve مِقْوَسٌ [mikves] koşu atlarının önüne çekilen iptir ki kable’l-iflât tesviye ve ta’biye için çekerler. Hülâsa bu ma’nâların mecmû’unda mecâzdır. Ve cenkte iki ‘askerin birbirine çatıp çarpırılmaları ve tokuşmaları hâletine denir. Burada cîm ile بَيْنَ الْجَبَلَيْنِ nüshaları galattır, savâb olan hâ-yı mu’ceme ve yâ-yı tahtiyye iledir. Kâle fi’l-Esâs: كَانَتْ لَهُمْ كَبَّةٌ فِي الْحَرْبِ أَيْ صَدْمَةٌ وَكَبَّةُ النَّارِ صَدْمَتُهَا Ve كَبَّةُ الشِّتَاءِ [kebbetu’ş-şitâ’] kışın şiddetle birden basıp gelmesi hâletine denir; yukâlu: جَائَتْ كَبَّةُ الشِّتَاءِ أَيْ شِدَّتُهُ Ve bir kimseyi yâ bir nesneyi bir 'amîk çukur içre atmağa denir ve bu ma’nâda masdar olur.

اَلْكَبَّةُ [el-kebbet] (kâf’ın fethiyle) Bir def’aya derler, kıtâlde olsun, seğirtmekte olsun, bire hû demek olur; ve kad yukâlu: هُوَ إِفْلَاتُ الْخَيْلِ عَلَى الْمِقْوَسِ لِلْجَرْيِ أَوْ لِلْحَمْلَةِ Ya’nî yarış meydânında atları مِقْوَسٌ [mikves] üzere ihzâr edip bir uğurdan seğirtmek. Ve مِقْوَسٌ [mikves] mîm’in kesriyle şol ipederler ki yarış atları için meydân başında çekerler, birbirinden ileri geri durmasın diye. Ve كَبَّةُ الشِّتَاءِ [kebbetu’ş-şitâ’] Kışın şiddetine ve bir uğurdan gelmesine dahi derler. Ve كَبَّةٌ [kebbet] Müzâhameye de derler.