kebîr (كبیر)
kelime https://kelime.com/arama/kebîr
OS / KAMUSİ TÜRKİ-1901 Şemseddin Sami. (1901).Kebîr.Kamus-i Türki. https://kelime.com/kelime/keb%C3%AEr/63335487101dea5b8e0fd02b-63335c7e7d1b283c3f10ddfe/os/tumu/tumu Şemseddin Sami."Kebîr." Kamus-ı Türki, 1901, kelime.com, https://kelime.com/kelime/keb%C3%AEr/63335487101dea5b8e0fd02b-63335c7e7d1b283c3f10ddfe/os/tumu/tumu Şemseddin Sami."Kebîr." Kamus-i Türki, İstanbul, 1901. Kelime.com. https://kelime.com/kelime/keb%C3%AEr/63335487101dea5b8e0fd02b-63335c7e7d1b283c3f10ddfe/os/tumu/tumu

sıf. ar. s: kebîre. cm: kibâr, kübrâ. 1. Büyük, ulu, koca: cebel-i kebîr; dâire-i kebîre. [maddiyyâtta “azîm” ve “cesîm” daha müsta’meldir.] 2. Yaşlı, müsinn, büyük: veled-i kebîri = büyük oğlu; şeyh-i kebîr = yaşlı ihtiyar. 3. Sinn-i rüşte vâsıl olmuş, sabâvetten kurtulmuş: bir kebîr oğlu ve iki kebîre kızıyla diğer bir sağîr oğlu vardır. ≡ cm: küberâ = büyük adamlar, mesânid-i âliyede bulunan devlet ricâli = küberâ konakları. = cm. kibâr = asîl ve şerîf adamlar: kibâr meclisi; kibâr kıyâfeti. ba: كبار kibâr.

Diğer Diller

os: كبیر

Çekim ve Türev
(Osmanlıca) Diğer Madde Başlıklarında (3)
kebîr (كبیر)
kelime https://kelime.com/arama/kebîr
OS / GENEL OSMANLICA SÖZLÜĞÜ

(a. s. c. : kibar, küberâ) : 1) büyük, ulu. (bkz. : azîm, cesîm). 2) yaşça büyük, yaslı. 3) çocukluktan çıkmış genç. [müen. “kebîre”]
kebîr (كبیر)
kelime https://kelime.com/arama/kebîr
OS / KAMUSU’L-MUHİT-1814

اَلْكَبِيرُ [el-kebîr] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) ve اَلْكُبَّارُ [el-kubbâr] (رُمَّانٌ [rummân] vezninde) ve اَلْكُبَارُ [el-kubâr] (غُرَابٌ [gurâb] vezninde) Vasflardır, büyük ve ulu olan şey’e denir. كَبِيرٌ [kebîr]in cem’i كِبَارٌ [kibâr] gelir kâf’ın kesriyle ve كُبَّارٌ [kubbâr]ın cem’i كُبَّارُونَ [kubbârûn] gelir; kezâlik كَبِيرٌ [kebîr]in cem’i مَكْبُورَاءُ [mekbûrâ’] gelir, مَشْيُوخَاءُ [meşyûhâ’] gibi. Mü’ennesinde كَبِيرَةٌ [kebîret] ve كُبَّارَةٌ [kubbâret] denir. Ve كَبِيرٌ [kebîr] Yaşlı sâl-horde adama denir; yukâlu: فُلاَنٌ كَبِيرٌ أَيْ أَسَنُّ
kebîr (كبير)
kelime https://kelime.com/arama/kebîr
OS / VANKULU LÜGATI-1589

اَلْكَبِيرُ [el-kebîr] (kâf’ın fethi ve bâ’nın kesri ve meddiyle) Ululuk ile muttasıf olan kimse.
Osmanlıca Tüm Çekim ve Benzerlerde Arama (-)

Daha fazla sonuç göster
Osmanlıca Tüm Madde Anlamlarında Arama (-)

Daha fazla sonuç göster
MİSAFİR KULLANICI
  • 10 Sözlük İçinde Arama
  • 3 Kelime Günlük Sorgu
  • 2 Hassas Arama Sonucu
  • 2 Benzerlerde Arama Sonucu
  • 2 Anlamlar İçerisinde bulma
  • 2 Metinler İçerisinde bulma
  • 500 Karakter Günlük Çeviri
  • 2 Kelime Günlük Çözümle
  • Kelime Özellikleri Yok
  • Kelime Kökeni Yok
  • Gelişmiş Filtre Yok
  • Reklam Gösterimi
ÜCRETSİZ KAYDOL
  • 25 Sözlük İçinde Arama
  • 5 Kelime Günlük Sorgu
  • 4 Hassas Arama Sonucu
  • 4 Benzerlerde Arama Sonucu
  • 4 Anlamlar İçerisinde bulma
  • 4 Metinler İçerisinde bulma
  • 1000 Karakter Günlük Çeviri
  • 3 Kelime Günlük Çözümle
  • Kelime Özellikleri Var
  • Kelime Kökeni Var
  • Gelişmiş Filtre Var
  • Reklam Gösterimi Yok
ABONE KURUMLAR
  • 50 Sözlük İçinde Arama
  • 250 Kelime Günlük Sorgu
  • Sınırsız Arama
  • Sınırsız Benzerlerde Arama
  • Sınırsız İçerisinde bulma
  • Sınırsız Metinlerde bulma
  • 10000 Karakter Günlük Çeviri
  • 100 Kelime Günlük Çözümle
  • Kelime Özellikleri Var
  • Kelime Kökeni Var
  • Gelişmiş Filtre Var
  • Reklam Gösterimi Yok