(a. i.) : 1) katılık, sertlik. 2) merhametsizlik, acımazlık. 3) sıkıntı, gönül darlığı, [bizde üçüncü mânâsı kullanılır]

is. ar. 1. Katılık, sertlik, salâbet. n. 2. Merhametsizlik, adem-i teessür: kasvet-i kalp. 3 sıkıntı, melâl, hüzün, gam, gussa: servi ağaçlarının sıklığı insana kasvet verir; öyle yerlerde adama kasvet basar.

اَلْقَشْوَةُ [el-kaşvet] (خَطْوَةٌ [hatvet] vezninde) Şol sepete ve küfeye denir ki hurmâ yaprağından örülüp nisvân onun içine ‘ıtriyyât ve iplik ve pamuk makûlesi edevâtlarını vaz’ ve hıfz ederler; cem’i قَشَوَاتٌ [kaşevât] gelir fetehâtla ve قِشَاءٌ [kişâ’] gelir, كِسَاءٌ [kisâ’] vezninde.

vn. & s. A being or becoming hard as stone; hardness, stoniness.

اَلْقَسْوَةُ [el-kasvet] (kâf’ın fethi ve sîn’in sükûnuyla) Kalbin galîz olması.