(a. i. c. : kürâsî) : 1) oturulacak yüksekçe yer. 2) taht. (bkz. : serîr). 3) makam, vazîfe. 4) hükümet merkezi, başkent, (bkz. : makarr, merkez). 5) kaide, ayaklık, mesnet. 6) arş-ı a’zam’ın altında bir düzlükte olan, levh-i mahfûz’un bulunduğu yer. Ayet-ül-kürsî Kur’ân’da : Allah-ü lâ ilahe illâ hüv-el- hayy-ül -kayyûmü… ibaresiyle başlayan ve Bakara sûresinin 255 inci âyetini teşkîl eden kısım.

7. koltuk’un x yıldızı, sedir, fr. Senedir.

s. (pl. كراسی) 1. A throne, a kind of sofa for a single person. 2. Any seat; a seat of honor. 3. A pulpit. 4. A dais, raised floor. 5. A base, pedestal; a footstool; a bezel in which a stone is set. 6. Evenness, regularity of curve in the under part of a line of handwriting. 7. The eighth or starry heaven. 8. The knowledge, power, or dominion of God. 9. The centre of a government whether a person or a place. 10. Knowledge; power; possession, dominion.