(a. s. kühûlet’den. c. : kevâhil) : 1) kühûlet sahibi, olgun, orta yaşlı [kimse] , 30-50 yaş arasında bulunan [kimse] , erişkin. 2) hareketi ağır, gayretsiz, tenbel; durgun, râkid. Bahr-i kâhil : durgun deniz.

s. (pl. كواهل) 1. The upper part of the back. 2. The space between the two shoulder-blades; also, the withers (in a beast).

اَلْكَاهِلُ [el-kâhil] (hâ’nın kesriyle) كُهُولَةٌ [kuhûlet]le muttasıf olan kimse. Ve fi’l-hadîsi: “هَلْ فِي أَهْلِكَ مِنْ كَاهِلٍ” قَالَ أَبُو عُبْيَدٍ وَيُقَالُ “مَنْ كَاهَلَ” أَيْ مَنْ أَسَنَّ وَصَارَ كَهْلًا Ya’nî hadîs-i mezbûrda iki vech ihtimâl vardır. Ve كَاهِلٌ [kâhil] حَارِكٌ [hârik]e dahi derler. Ve حَارِكٌ [hârik] hâ’-i mühmele ile iki küreğin orta yeridir. Kâle’n-Nebiyyu sallallâhu 'aleyhi ve sellem: “تَمِيمٌ كَاهِلُ مُضَرَ وَعَلَيْهَا الْمِحْمَلُ” Ya’nî “Temîm kabîlesi Mudar’ın şol kâhili gibidir ki üzerinde mihmeli vardır.”