( انمكenmek) fl. 1. Aşağı gelmek, nüzûl hübût etmek: gökten indi; hayvânat dağdan iniyor. 2. Düşmek, sukût etmek: damdan inen su. 3. Azalmak, tenâkus, tenezzül etmek, çıkmak mukâbili, fiyatı düşmek: ekmek fiyatı indi, kahve indi. 4. Düz olmak, düşmek, kabarmak mukâbili: şiş indi. 5. Kesb-i sükûn etmek, teskîn olunmak, mündefi’ olmak: sıtma, ateş indi; hiddeti indi. 6. Hayvan veya arabadan yere ayak basmak: esnâ-yı râhda sabahtan akşama kadar hiç inmedik. 7. Konmak, misâfir olmak, menzil tutmak: bu akşam nereye ineceğiz? Gelen misafirler kimin evine indiler? 8. Tedennî ve tenzîl etmek. 9. Düşmek, yıkılmak: duvar indi. 10. Nüzûl isâbet etmek: yüreğine indi.