(a. i. haml’den. c. : ihtimâlât) : 1) yüklenme, çekme, (bkz. : tahammül). 2) mümkün olma, mümkünlük, bir şeyin olabilmesi. 3) zf. belki.

(a. i. haml’den. c. : ihtimâlât) : 1) yüklenme, çekme, (bkz. : tahammül). 2) mümkün olma, mümkünlük, bir şeyin olabilmesi. 3) zf. belki.

iz. ar. cm. ihtimâlât. [حمل haml’den ms. ifti’âl.] 1. Yüklenme, kaldırmaya iktidâr, tahammül: nâ-tüvândır anda bu teklife yoktur ihtimâl. (fuzûlî) 2. Mümkün olma, imkan, akla karîb olma, bir şeyin olabilmesi: bu işin bugün bitmesi ihtimâli zayıftır; buna ihtimâl veremem; her ihtimâle karşı; ağleb-i ihtimâle (ve doğrusu) ağleb-i ihtimâlâta göre ihtimâli yoktur = mümkün değildir; ihtimâldir, (ve doğrusu muhtemeldir, yahut) ihtimâli vardır = mümkündür; ihtimâl-i ba’îd = zayıf ihtimâl; ihtimâl-i gâlib = kuvvetli ihtimâl. ≡ h. Olabilir, belki: ihtimâl bu akşam gelirler.

اَلْإِخْتِمَالُ [el-ihtimâl] (إِفْتِعَالٌ [ifti’âl] vezninde) Devâbb ve mevâşî sık ağaçlık otlamak ma’nâsınadır; yukâlu: إِخْتَمَلَ الْبَعِيرُ إِذَا رَعَى الْخَمَائِلَ

v. n. 1. A taking up, receiving, or bearing (a load or burden). 2. A taking up or carrying (a thing, on one’s beast, carriage, etc.), conveying. 3. A taking (a matter) on one’s self, undertaking (it), assuming the execution or responsibility.of (it). 4. A taking (a sin, etc.) upon one’s self, by committing it; loading one’s self with (it). 5. A bearing (a thing), being patient under (it), tolerating (it). 6. A (word or expression’s) bearing, being capable of (a certain meaning, etc.). 7. A (thing’s) being possible or probable, admissible as a supposition.

اَلْإِحْتِمَالُ [el-ihtimâl] (hemzenin ve tâ’nın kesriyle) Kezâlik nâz götürmek; tekûlu: إِحْتَمَلَتْ أَدْلَالَهُ Ve إِحْتِمَالٌ [ihtimâl] Göçmek ma’nâsına da gelir, إِرْتِحَالٌ [irtihâl] gibi; yukâlu: إِحْتَمَلُوا بِمَعْنَى ارْتَحَلُوا