اَلْخُرْطُومُ [el-hurtûm] (زُنْبُورٌ [zunbûr] vezninde) ve اَلْخُرْطُمُ [el-hurtum] (قُنْفُذٌ [kunfuz] vezninde) Buruna denir, 'alâ-kavlin burnun önüne denir ki uç tarafıdır yâhûd iki taraflı damakların burna kavuştuğu yere denir; yukâlu: أَصَابَ خُرْطُومَهُ وَخُرْطُمَهُ أَيْ أَنْفَهَ أَوْ مُقَدَّمَهُ أَوْ هُوَ مَا ضَمَمْتَ عَلَيْهِ الْحَنَكَيْنِ Şârih der ki خُرْطُومٌ [hurtûm] fîlin enfine mevzû’dur, ba’dehu 'ale’l-ıtlâk isti’mâl olundu. Ve خُرْطُومٌ [hurtûm] Çabuk sarhoş eden keskin hamra denir yâhûd sıkılan üzümden en evvel akan şıraya denir ki ayakla çiğnemezden evvel akar, şıra burnu ta’bîr olunur, onun şarâbı pek tîz olur; yukâlu: شَرِبَ الْخُرْطُومَ أَيِ الْخَمْرَ السَّرِيعَةَ الْإِسْكَارِ أَوْ هُوَ مَا يَجْرِي مِنَ الْعِنَبِ قَبْلَ أَنْ يُدَاسَ