(a. i.) : içten sevgi, hakikî dostluk, arkadaşlık.

اَلْخُلَّةُ [el-hullet] (hâ’nın zammıyla) Bir cins dikenli meşe ağacına denir ki deve kısmının mer’âsındandır. Ve عَرْفَجٌ ['arfec] ağacının ormanına denir. Ve şol ota denir ki ta’mı şûr olmayıp halâvetli ola ki حَمْضٌ [hamd] mukâbilidir. İşbu خُلَّةٌ [hullet] deve kısmının ekmeği ve حَمْضٌ [hamd] kebâbı menzilesinedir. Ve خُلَّةٌ [hullet] Şol arza denir ki ondan حَمْضٌ [hamd] olmaya, gerek خُلَّةٌ [hullet] olsun gerek olmasın; cem’i خُلَلٌ [hulel] gelir, صُرَدٌ [surad] vezninde. Ve خُلَّةٌ [hullet] خَلِيلَةٌ [halîlet] ma’nâsınadır ki sıdk ve samîmle yâr olan hatuna denir. Ve bir kimse tarafına muhtass olan sadâkat ve muhabbete denir ki onda aslâ خَلَلٌ [halel] olmaya, gerek 'iffet ve gerek fücûr ve de’âret cihetiyle olsun; cem’i خِلَالٌ [hilâl]dır, كِتَابٌ [kitâb] vezninde. Ve خُلَّةٌ [hullet] Samîmî dosta denir, sadîk ma’nâsına; tesmiye bi’l-masdardır, müzekker ve mü’ennese ve müfred ve cem’e ıtlâk olunur; tekûlu: هُوَ وَهِيَ وَهُمْ خُلَّتِي أَيْ صَدِيقِي

s. 1. Sincere friendship. 2. (mystics) Pure love for God. 3. Tranquillity, comfort; luxury.

اَلْحُلَّةُ [el-hullet] (hâ’nın zammı ve lâm’ın fethiyle) İzârla ridâdır. حُلَّةٌ [hullet]e حُلَّةٌ [hullet] denmez iki sevb olmayınca.

اَلْخُلَّةُ [el-hullet] (hâ’nın zammı ile) Şûr olmayan yerde biten ot; yukâlu: اَلْخُلَّةُ خُبْزُ الْإِبِلِ وَالْحَمْضُ فَاكِهَتُهَا وَيُقَالُ لَحْمُهَا Ve خُلَّةٌ [hullet] Dosta dahi derler, خَلِيلٌ [halîl] ma’nâsına ki onda müzekkerle mü’ennes berâber olur, zîrâ خُلَّةٌ [hullet] aslında masdar idi.