اَلْحُبَارَى [el-hubârâ] (hâ’nın zammı ve elifin kasrıyla) Toy dedikleri kuşa denir; müzekker ve mü’ennes ve müfred ve cem’e ıtlâk olunur ve âhirinde olan elif te’nîs içindir. Cevherî te’nîs için değildir demekle galat eylemiştir, zîrâ te’nîs için olmaz ise elbette munsarıf olur, bu ise munsarıf değildir. Mütercim der ki Şihâb, Cevherî’nin murâdını bu gûne tahrîr eylemiştir ki elifi te’nîsiyye değildir demek te’nîsiyyeti hissî değildir, zîrâ müzekkere de ıtlâk olunur, شَاةٌ [şât] ve حَمَامَةٌ [hamâmet]in te’nîsleri gibi olur. Ve çün mukarreredendir ki her elif ki te’nîsiyye ola, ona hâ’ lâhık olmaz. Lâkin حُبَارَى [hubârâ] kelimesinde حُبَارَاةٌ mesmû’ olmakla elifi te’nîsiyye olmaz. İntehâ. Ve حُبَارَى [hubârâ] kelimesinin cem’i حُبَارَيَاتٌ gelir.