اَلْحِرْزُ [el-hirz] (hâ’nın kesriyle) Ba’zı âfât def’i için ittihâz ve iltizâm olunan nüsha ve tılsım ve heykel makûlesine denir ki muhâfaza-i nefse vesîle olacak nesneden ‘ibârettir; tekûlu: عَمِلْتُ لَهُ حِرْزًا أَيْ عُوذَةً Şârihin beyânına göre bu mâdde hıfz ma’nâsına mevzu’ olmakla ma’nâ-yı mezbûr mecâzdır. Ve حِرْزٌ [hirz] Kal’a gibi muhkem ve metîn ve dest-res olması müşkil mahfûz mevzi’e ve penâh-gâha denir; yukâlu: لاَذَ بِحِرْزٍ أَيْ مَوْضِعٍ حَصِينٍ ve yukâlu: هَذَا حِرْزٌ حَرِيزٌ لِلتَّأْكِيدِ أَيْ حَصِينٌ مَنِيعٌ لاَ يُقْدَرُ عَلَيْهِ