(a. i.) : 1) yırtma. 2) dürtme. 3) dokunaklı söyleme.

اَلْهَرْطُ [el-hert] (فَرْطٌ [fart] vezninde) Bir kimse 'ırzına gereği gibi dokunup çâkçâk eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَطَ عِرْضَهُ وَفِي عِرْضِهِ هَرْطًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا طَعَنَ فِيهِ وَمَزَّقَهُ Ve metânetsiz beyhûde ve tebâh söz söylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَطَ فِي الْكَلاَمِ إِذَا سْفَسْفَ

اَلْهَرْتُ [el-hert] (hâ’nın fethi ve râ’nın sükûnuyla) Dürtmek ve sançmak ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَتَ فُلاَنًا بِالرُّمْحِ هَرْتًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي وَالأَوَّلِ إِذَا طَعَنَهُ Bir adamın 'ırzına dokunmak ma’nâsı bundan yâhûd تَمْزِيقٌ [temzîk] ma’nâsından me’hûzdur, niteki usûl-i sâ’irede mastûrdur. Ve هَرْتٌ [hert] Eti müherrâ olunca kadar tabh eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَتَ اللَّحْمَ إِذَا بَالَغَ فِي طَبْخِهِ حَتَّى تَهَرَّأَ Ve esvâbı yırtıp pârelemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَتَ الثَّوْبَ إِذَا مَزَّقَهُ

vn. & s. 1. A tearing, rending. 2. A stopping. 3. An injuring one’s honor.

vn. & s. 1. A talking nonsense; nonsense. 2. An insulting by words; an insult.

اَلْهَرْطُ [el-hert] (hâ’nın fethi ve râ’nın sükûnuyla) Bir kimsenin 'ırzına değmek; yukâlu: هَرَطَ فِي عِرْضِهِ يَهْرِطُ هَرْطًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا طَعَنَ فِيهِ وَتَنَقَّصَهُ