اَلْخَوْشُ [el-havş] (hâ’nın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Böğür ta’bîr olunan ‘uzva denir. İnsânın iki böğrüne خَوْشَانِ [havşân] denir, yukâlu: ضَرَبَ خَوْشَهُ أَيْ خَاصِرَتَهُ Ve masdar olur, dürtmek ve sançmak ma’nâsına; yukâlu: خَاشَ فُلاَنًا بِالرُّمْحِ يَخُوشُ خَوْشًا إِذَا طَعَنَهُ بِهِ Ve cimâ’ eylemek ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: خَاشَ جَارِيَتَهُ إِذَا جَامَعَهَا Ve ahz eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: خَاشَ الشَّيْءَ إِذَا أَخَذَهُ Ve çuval makûlesi kaba un ve saman makûlesini el ile atıp doldurmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَاشَ الشَّيْءَ فِي الْوِعَاءِ إِذَا حَثَاهُ

اَلْحَوْشُ [el-havş] (hâ’nın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Şikârı ağ ve tuzak tarafına sarf için etrâfından kollayarak sürmek ma’nâsınadır; yukâlu: حَاشَ الصَّيْدَ يَحُوشُ حَوْشًا إِذَا جَاءَهُ مِنْ حَوَالَيْهِ لِيَصْرِفَهُ إِلَى الْحِبَالَةِ Ve develeri biriktirip sürmek ma’nâsınadır; yukâlu: حَاشَ الْإِبِلَ إِذَا جَمَعَهَا وَسَاقَهَا Ve حَوْشٌ [havş] 'Irâk lügatinde حَظِيرَةٌ [hazîret] ya’nî ağıl tarzında çevrilmiş yere denir. Şârih der ki Mısır’da حَوْشٌ [havş] hânenin avlusuna denir. Ve حَوْشٌ [havş] İsferâ’in kazâsında bir karye adıdır. Ve حَوْشٌ [havş] Ta’âmı bitirince kadar cevânib ve etrâfından ekl eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: حَاشَ الطَّعَامَ حَوْشًا إِذَا أَكَلَهُ مِنْ جَوَانِبِهِ حَتَّى نَهَكَهُ

s. The colic.

vn. 1. A sewing. 2. A lacing up the eyelids of a hawk through the holes prepared for the purpose.

حَوْثُ [havsu] (hâ’nın fethi ve vâv’ın sükûnu ve sâ’nın zammıyla) Lügattır حَيْثُ [haysu]de ya’nî zarf-ı mekândır. Ve حَوْثُ بَوْثٌ [havsu bevsu] Perâkende demektir; yukâlu: تَرَكَهُمْ حَوْثًا بَوْثًا وَحَوْثَ بَوْثَ وَحَيْثَ بَيْثَ وَحَاثَ بَاثَ بِفَتْحِ الثَّاءِ فِي الْكُلِّ إِذَا فَرَّقَهُمْ وَبَدَّدَهُمْ

اَلْحَوْصُ [el-havs] (hâ’nın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Dikmek, hıyâtat ma’nâsına. Ve iki nesnenin beynin tazyîk etmek; yukâlu: حُصْتُ عَيْنَ الْبَازِي أَحُوصُهَا حَوْصًا Ya’nî “Doğanın gözin diktim.”