(a. s.) : (bkz. : hattâr, hatûr).

(a. s.) : 1) şan ve şeref sahibi [kimse]. 2) yüce, ulu. 3) muhataralı, tehlikeli, [müen. “hatîre” dir].

iz. ar. cm. havâtır. [خطور hutûr’dan if.] 1. İnsanın düşünme ve hıfzetme kuvveti, fikir, zihin, akıl, kuvve-i hâfıza: o vaka hatırımdadır; sen hatırıma getir, hatırımdan geçti; hatırda kalmak; hatıra gelmek; hatırdan çıkmış = unutulmuş. 2. Gönül, kalp, dil, his ve duygu kuvveti: hatırım kaldı = gücendim; hatır yapmak = gönül yapmak; hatır kırmak. 3. Saygı, riâyet: sizin hatırınız için: onun hatırı büyüktür; o adam hatıra bakmaz; ben hatır için lakırdı söylemem. hatır saymak. 4. Keyf, hâl: hatır sormak: hatırınız iyi mi?

اَلْخَاطِرُ [el-hâtir] (tâ’nın kesriyle) İnsânın derûnuna lâyih olup cevelân eden şey’e denir, re’y ve fikr ve tedbîr ve vesvese gibi, هَاجِسٌ [hâcis] ma’nâsınadır. Cem’i خَوَاطِرُ [havâtir] gelir ki hevâcis-i nefs demektir. Ve bu zikri âtî hareket ma’nâsından ism-i fâ’ildir. Kâle fi’l-Esâs [خَطَرَ ذَاكَ بِبَالِي وَ] عَلَى بَالِي وَلَهُ خَوَاطِرُ وَهِيَ مَا يَتَحَرَّكُ فِي الْقَلْبِ مِنْ رَأْيٍ أَوْ مَعْنًى Pes halkın mahall-i hutûr olan kalbe خَاطِرٌ [hâtir] ıtlâkı mecâza mahmûl olur. Ve خَاطِرٌ [hâtir] Hırâm ve reftâr ile yürüyen adama denir; yukâlu: رَجُلٌ خَاطِرٌ أَيْ مُتَبَخْتِرٌ

a. As ختور hatûr.

a. (fem. خطیرە) 1. Weighty, serious, important. 2. Who has influence or consideration.

اَلْخَطِيرُ [el-hatîr] (hâ’nın fethiyle ve tâ’nın kesri ve meddiyle) Kezâlik misl ma’nâsınadır; yukâlu: هَذَا خَطِيرٌ لِهَذَا أَيْ مِثْلٌ Ve خَطِيرٌ [hatîr] yulara dahi derler, زِمَامٌ [zimâm] ma’nâsına. Ve şeref-i sâbıkı olan kimseye de خَطِيرٌ [hatîr] derler; yukâlu: رَجُلٌ خَطِيرٌ أَيْ لَهُ شَرَفٌ مُقَدَّمٌ وَقَدْرٌ