(a. i.) : hamur.

iz. ar. 1. Hamur. 2. Maya.

s. pl. of حمار, q. v.

vulg. خمور hamur, s. 1. Leaven. 2. Anything used as a ferment. 3. Dough; especially, fermented dough. 4. Leavened bread. 5. Any kneaded mass of ingredients.

a. 1. Leaveoed (bread). 2. Stale, (bread). 3. Fermeuted (dough).

اَلْحَمِيرُ [el-hamîr] (hâ’nın fethi ve mîm’in kesri ve meddiyle) ve اَلْحَمِيرَةُ [el-hamîret] Şol ak kayışa derler ki üzeri soyulmuştur, onunla eyerlerin eğrimin berkitirler. Ve اَلْحُمْرُ [el-humr] (hâ’nın zammı ve mîm’in sükûnuyla) ve اَلْحُمُرُ [el-humur] (zammeteynle) ve اَلْحُمُرَاتُ [el-humurât] (kezâlik zammeteynle) ve اَلْأَحْمِرَةُ [el-ahmiret] (hemzenin fethi ve hâ’nın sükûnu ve mîm’in kesriyle) Bu cümlesi حِمَارٌ [himâr]ın cem’idir.

اَلْخَمِيرُ [el-hamîr] (hâ’nın fethi ve mîm’in kesri ve meddiyle) ve اَلْخَمِيرَةُ [el-hamîret] (kezâlik hâ’nın fethi ve mîm’in kesri ve meddiyle) Şol mâyadır ki hamura katılır. Ve خَمِيرٌ [hamîr] Bâbet ma’nâsına dahi gelir; yukâlu: عِنْدِي خُبْزٌ خَمِيرٌ وَحَيْسٌ فَطِيرٌ Ve حَيْسٌ [hays] hâ-i mühmelenin fethiyle ve yâ’nın sükûnu ve sîn-i mühmele ile yağla hurmâdan olan ta’âmdır.