(a. i. c. : ahbâr) : 1) son ve yeni havadis, bilgi. 2) ağızdan ağıza dolaşan söz. haber-i kâzib : yalan haber.

(a. i.) : çürüme; berelenme.

iz. ar. cm. ahbâr. 1. Bir vakanın teblîği, bir hâdiseden hâzır bulunmayanlara verilen ma‘lûmat, nebe’, peygâm, havâdis, asıl Türkçesi: salık: meydân-ı harpten haber gelmedi: o işten bize haber veren olmadı; bir şey olursa ben size haber ederim. [Nâci merhûm haksız olarak “etmek” fiiliyle isti‘mâlinin eskiyip metrûk olduğunu beyân ediyor.] 2. İlim, vukûf, malumat, bilgi: fenden, sanattan haberi yoktur; bu işten haberim olmadı. 3. Hadîs-i şerîf, Fahr-i Kâinât (s.a.v.) efendimizle sahâbe-i kirâmı vukûât ve mâcerâlarından ve mübârek kelâmlarından haber veren ilm-i şerîf: haberde vârid olmuştur. 4. D. nahvde mübtedâ ve müsned-i ileyh denilen bir isme isnâd olunan sıfat, müsned: “ﷲ اكبر Allâhü ekber” ve “Allah büyüktür” denildiğinde Allah mübteda ve ekber, büyük haberdir. 5. Ed. hadesin vukûunu beyân eden fiil veya cümle, mukâbili inşa.

اَلْخَبَرُ [el-haber] (fethateynle) نَبَأٌ [nebe’] ve حَدِيثٌ [hadîs] ma’nâsınadır ki nakl ve tahdîs olunan kelâmdan 'ibârettir, Fârisîde peyâm ve peygâm ve Türkîde salık ta’bîr olunur. Cem’i أَخْبَارٌ [ahbâr] ve cem’ü’l-cem’i أَخَابِيرُ [ehâbîr]dir.

اَلْخَبَرُ [el-haber] (fethateynle) Peyâm ma’nâsınadır ki zikr olundu. Ve خَبَرٌ [haber] Masdar olur bir yerin خَبَارٌ [habâr]ı ya’nî sıçan delikleri çok olmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَبِرَتِ الْأَرْضُ خَبَرًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا كَثُرَ خَبَارُهَا

s. As حبر hâbr, No. 4.

s. 1. Knowledge, information. cognizance. 2. (pl. اخبار) A piece of information, a piece of news; tidings; a rumor. 3. (pl. as 2) A story, a narrative; an anecdote; a legend; especially, a tradition of some saying, act, or state of Muhammed. 4. (gmm. and logic) A predicate or attribute. 5. (philos.) A proposition, an indicative sentence. 6. The fame or mention of a person or thing.

اَلْخَبَرُ [el-haber] (fethateynle) Vâki’ oldu diye yâhûd olmadı diye bildirilen nesne.