(a. i. c. : hücerât. hücürât. hücrât) : 1) göz, odacık. 2) biy., bot., zool. canlı varlıkların (dokuların, organların) en küçük yapısı.

is. ar. cm. hücurât. 1. Küçük oda, odacık. 2. Hangâhda dedegâna mahsus odaların her biri. 3. Tiyatro ve hamam ve banyo ve sâir umûmî mahallerde ayrıca oturmak isteyenlere mahsus küçük oda, loca. 4. Eski tarzda odaların kapı tarafında kanatsız küçük dolap ki bardak vesâire koymaya mahsus idi. || tş. ta. Mevâdd-ı uzviyenin içinde arı gömeci şeklinde olan ufak delikler.

s. (pl. حجر, حجرات) 1. A chamber, a room; a cell. 2. A cell in organic structures. 3. An inclosure for cattle, a fold. 4. A graduated limb, arc or circle of an astrolabe, etc. 5. A niche; a kind of ornamental alcove in one side of a room, usually arched at top, with a slab of the height of a table at bottom, and several small niches on each side.