اَلْهَاجِنُ [el-hâcin] (cîm’in kesriyle) Şol kızdır ki kable’l-bulûg tezevvüc oluna. Ve kezâlik devenin ve sâ’ir behâyimin hurdesine dahi هَاجِنٌ derler. Ve fi’l-meseli: “جَلَّتِ الْهَاجِنُ عَنِ الْوَلَدِ” أَيْ صَغُرَتْ Ve “جَلَّتِ الْهَاجِنُ الرِّفْدَ” Ve رِفْدٌ [rifd] râ’-i mühmelenin kesri ve fâ’nın sükûnuyla büyük kadehtir, ya’nî devenin hurdesi süt ile büyük kadehi doldurmaz. Ve İbnu’l-A’râbî eyitti: “جَلَّتِ الْعُلْبَةُ عَنِ الْهَاجِنِ derler, كَبِرَتْ ma’nâsına. Ve عُلْبَةٌ ['ulbet] deve derisinden olan süt kabına derler. Ve İbnu’l-A’râbî eyitti: هَاجِنٌ [hâcin] şol بِنْتُ لَبُونٍ [bintu lebûn]dur ki bî-vakt yüklü olup bî-vakt doğura hâlâ ki o ona sâlih olmaya.