اَلْغُبَيْسُ [el-gubeys] زُبَيْرٌ [zubeyr] vezninde ki bünye-i tasgîrdir ve ‘Arabların işbu لاَ آتِيكَ مَا غَبَا غُبَيْسٌ kelâmında vâki’ ve أَبَدًا kavliyle müfesserdir. Bunun aslı ma’lûm olmadı. Ba’zılar 'indinde أَغْبَسُ lafzından ki boz kurda denir, murahhamen tasgîr olundu. Pes kelâm-ı mezkûr “Ben sana kurt kısmı koyunlara aralık aralık hücûm eder oldukça gelmem” demek olur. Kurdun koyuna hücûmdan inkıtâ’ı olmamakla te’bîd ve devâmdan kinâye olmuş olur. Buna göre غَبَا kelimesinin aslı غَبٌّ olur, bâ’nın birisi yâ’ya mübeddel olmuştur. Mütercim der ki bu sûrette ذِئْبٌ ta’mîm olunmuştur, lâkin Zemahşerî’nin beyânına göre غُبَيْسٌ [gubeys]ten murâd zamândır, nâs üzere 'adv ve idrârından nâşî kurda teşbîh olundu. Ve ‘alâ-kavlin غُبَيْسٌ [gubeys]ten murâd Cedy nâm kevkebdir, hafâ’ ve tesettür cihetiyle kurda teşbîh olunmuştur. Ve غَبَا [gabâ] غَبِيَ [gabiye] ma’nâsınadır ki hafî ma’nâsınadır.

غُبَيْسٌ [gubeys] (gayn’ın zammı ve bâ’nın fethiyle) أَغْبَسُ [agbes]in tasgîridir terhîm tarîkiyle; ve minhu kavluhum: “لَا آتِيكَ مَا غَبَا غُبَيْسٌ” يُرَادُ بِهِ الدَّهْرُİbnu’l-A’râbî eyitti: Benim bu kelâmın aslı ne vechile olduğuna şu’ûrum yoktur. Ba’zılar eyitti: غُبَيْسٌ [gabeys]ten murâd kurttur, zi’b ma’nâsına, tasgir-i terhîm üslûbu üzere, nitekim mürûr etti. Ve غَبَا [gabâ] aslında غَبَّ [gabbe] idi, harf-i taz’îfin biri elife kalb olundu, تَقَضِّى [tekaddî]de kalb olunduğu gibi ki aslında تَقَضُّضٌ idi, pes ma’nâ: “لَا آتِيكَ مَا دَامَ الذِّئْبُ يَأْتِي الْغَنَمَ غِبًّا” demek olur, ya’nî “Benden ityân sâdır olmaz kurt koyuna geldikçe.”