fl. 1. Yakından uzağa intikâl etmek, varmak, zehâb, rıhlet eylemek: eve gittim; çarşıya gitti; gurbete gidecektir. 2. Bir yerden ayrılıp uzaklaşmak, hareket, azîmet, rıhlet etmek: kendisi buradan gitti; gelen misâfirler daha gitmediler. 3. Kaçmak, bırakıp ayrılmak: aşçısı gitmiş. 4. Yok olmak, kayıp ve nâ-bedîd olmak: o kadar servet nereye gitti; oranın bir vakitki mamûriyeti gitti. 5. Sarf olunmak, istihlâk edilmek: bu ziyâfete çok para gitti; bu binaya birkaç bin lira gider; aldığı maaş tekmîl o masârifine gider. 6. Geçmek, savuşmak, def ve zâil olmak: bütün kış benden sızılar gitmez. 7. Müncer ve müntehî olmak, varmak: bu çay, bu yol nereye gider? 8. Yürümek, meşy eylemek: o pek çabuk gider. 9. Geçmek, bitmek, münkazî olmak: o zamanlar gitti; çoğu gitti azı kaldı. 10. Ayak yoluna taşınmak, def-i tabîî etmek, ishali olmak: bu gece beş on defa gitmiş. 11. Mücâma‘at etmek. 12. Götürülmek, sevk olunmak: cenâzesi gidiyordu; yarın cihaz gidecektir.

v. i. (aor. گیدر gider) 1. To go away. 2. To go along, to travel along. 3. To go to, to reach or attain to. 4. To go by, to fade; to perish; to die.

v. i. See كتمك .