اَلْغَلْبُ [el-galb] (gayn’ın fethi ve lâm’ın sükûnuyla) ve اَلْغَلَبُ [el-galeb] (fethateynle) ve اَلْغَلَبَةُ [el-galebet] (fetehâtla) ve اَلْمَغْلَبَةُ [el-maglebet] ve اَلْمَغْلَبُ [el-magleb] (mîm’lerin ve lâm’ların fethiyle) ve اَلْغُلُبَّى [el-gulubbâ] (كُفُرَّى [kufurrâ] vezninde) ve اَلْغِلِبَّى [el-gilibbâ] (زِمِكَّى [zimikkâ] vezninde) ve اَلْغُلُبَّةُ [el-el-gulubbet] (zammeteynle ve bâ’nın teşdîdiyle) ve اَلْغَلُبَّةُ [el-galubbet] (gayn’ın fethi ve lâm’ın zammı ve bâ’nın teşdîdiyle) ve اَلْغَلاَبِيَةُ [el-galâbiyet] (زَلاَبِيَةٌ [zelâbiyet] vezninde) Masdarlardır, bir kimse üzerine yeğin olmak ma’nâsınadır ki zor ve kuvvetle ve tâb ve kudretle onu makhûr eylemekten 'ibârettir; yukâlu: غَلَبَهُ وَغَلَبَ عَلَيْهِ مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا قَهَرَهُ Ve bundan ism غَلَبٌ [galeb] ve غَلَبَةٌ [galebet] kelimeleridir, niteki masdar dahi olurlar, yeğinlik hâletine denir.