(a. i. ferd’in c.) : fertler.

s. pl. of فرد, q. v.

اَلْفِرَاضُ [el-firâd] (fâ’nın kesriyle) Cem’i. Ve فِرَاضٌ [firâd] Nehrin su salacak yerine de derler. Ve فِرَاضٌ [firâd] Libâsa dahi derler; yukâlu: مَا عَلَيْهِ مِنْ فِرَاضٍ أَيْ شَيْءٌ مِنْ لِبَاسٌ Ve فَرْضٌ [ferd] Bir nev’ hurmâya dahi derler. Ve Asma’î eyitti: فَرْضٌ [ferd] 'Umân vilâyetinin hurmâlarının a’lâsına derler. Ve عُمَانُ ['Umân] 'ayn-ı mühmelenin zammı ve mîm’in tahfîfiyle Yemen vilâyetinde bir şehrin adıdır. Ve فَرْضٌ [ferd] Hak ta’âlânın vâcib kıldığı nesneye dahi derler فَرْضٌ [ferd] dediler, me’âlimi ve hudûd-ı mu’ayyenesi olduğu için. Ve فَرْضٌ [ferd] Kalkana dahi derler, siper ma’nâsına. Ve فَرْضٌ [ferd] قِدْحٌ [kidh] ma’nâsına da gelir ki قِدْحٌ [kidh] kâf’ın kesri ve dâl’ın sükûnuyla yeleksiz ve temrensiz oka derler. Ve فَرْضٌ [ferd] 'Atiyye-i mersûmeye dahi derler; yukâlu: مَا أَصَبْتُ مِنْهُ فَرْضًا وَلَا قَرْضًا يُقَالُ فَرَضْتُ الرَّجُلَ وَأَفْرَضْتُهُ إِذَا أَعْطَيْتَهُ وَقَدْ فَرَضْتُ لَهُ فِي الْعَطَاءِ وَفَرَضْتُ لَهُ فِي الدِّيوَانِ