(a. i.) : 1) askerî kolordu kumandanı, tümgeneral, korgeneral. 2) insan topluluğu, cemaat, [birinci ferîk = * korgeneral; ikinci ferîk = * tümgeneral].

(a. i.) : buğday tanesinin olgunu, üğütülecek hâle gelmişi.

iz. ar. t: ferîkayn. cm: fa. ferîkân. 1. İnsan gürûhu, büyük bölük, takım, fırkadan büyük cemâat: cennetlikten olan ferîkten mi yoksa cehennemlik olan ferîkayndan mı [tesniye sîgasıyla]dır? 2. Tr. Bir fırkaya kumanda eden erkân-ı askeriyeden biri ki müşîrden sonra en büyük rütbe-i askeriyyeyi hâizdir: ferîk paşalar; ferîkân-ı kirâm.

iz. ar. t: ferîkayn. cm: fa. ferîkân. 1. İnsan gürûhu, büyük bölük, takım, fırkadan büyük cemâat: cennetlikten olan ferîkten mi yoksa cehennemlik olan ferîkayndan mı [tesniye sîgasıyla]dır? 2. Tr. Bir fırkaya kumanda eden erkân-ı askeriyeden biri ki müşîrden sonra en büyük rütbe-i askeriyyeyi hâizdir: ferîk paşalar; ferîkân-ı kirâm.

s. 1. (pl. فرق) A party of men. 2. T. A General of Division in the army.

a. (fem. فریكە) Rubbed between the thumb and finger, or between the hands.

اَلْفَرِيقُ [el-ferîk] (fâ’nın fethi ve râ’nın kesriyle ve meddiyle) Şol tâ’ifedir ki فِرْقَةٌ [firkat]ten ekser ola.