(a. i. zevç ve zevce’nin c.) : kocalar, eşler, çiftler, kadının veya kocanın eşleri, [“zevce” nin c. olarak “zevcât” kelimesi daha çok kullanılır].

iz. s. cm. ar. fd: zevc. Bkz. زوج zevc.

اَلْأَزْوَاجُ [el-ezvâc] (hemzenin fethiyle) زَوْجٌ [zevc]in cem’idir, niteki zikr olundu. Ve قُرَنَاءُ [kurenâ’] ma’nâsına isti’mâl olunur ki قَرِينٌ [karîn]in cem’idir; ve minhu kavluhu ta’âlâ: ﴿أُحْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ﴾ أَيْ قُرَنَاءَهُمْ

s. pl. of زوج and of زوجە 1. Fellows, pairs, things which pair with others in couples; as, gloves, shoes, etc. 2. (Women’s) mates, spouses, husbands. 3. (Men’s) helpmates, spouses, wives.