(f. b. i.) : 1) bir şeyin iç tarafı, dâhili; içyüz; harem dâiresi. 2) kalb. 3) [evvelce Hırka-i Sâadet ile Hazîne-i Hümâyûn’un bulunduğu saray.

i. fa. 1. İç, dâhil. 2. Kalb; zamîr. [bu iki mana ile derûn daha müstameldir.] 3. Vaktiyle harem-i hümâyûn-ı pâdişâhî dâiresi: Enderûn-ı Hümâyûn. 4. El-yevm saray-ı atîkin Hazîne-i Hümâyûn ve Hırka-ı Sâadet dâireleri: Enderûn-ı Hümâyûn ağaları; Enderûn-ı Hümâyûn’dan mahrec. [mukaddemen bu dâireye alınan gençlerin mükemmel sûrette muallimleri olup, edebiyât-ı Şarkiyyeyi ve diğer bazı ulûmu öğrendiklerinden, orası bir mektep ve mahrec hükmünde idi.]

s. 1. The interior of a thing. 2. The ladies’ apartments of a palace.