اَلضَّيُّ [ed-dayy] (teşdîd-i yâ’yla عَيٌّ ['ayy] vezninde) ve اَلضُّوِيُّ [ed-duviyy] (عُتِيٌّ ['utiyy] vezninde) Bir kimseye sığınıp ona munzamm ve mültahak olmak ma’nâsınadır; yukâlu: ضَوَى إِلَيْهِ ضَيًّا وَضُوِيًّا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا انْضَمَّ إِلَيْهِ وَلَجَأَ Ve bir yere gece vaktinde gelmek ma’nâsınadır, yukâlu: ضَوَى الرَّجُلُ إِذَا أَتَى لَيْلًا Ve haber sormak ma’nâsınadır; yukâlu: ضَوَى إِلَى خَبَرِهِ إِذَا سَأَلَ

اَلضُّوِيُّ [ed-duviyy] (dâd’ın zammıyla ve yâ’nın teşdîdiyle) Bir kavme ihtilât edip onlara koşulmak; tekûlu: ضَوَيْتُ إِلَيْهِ أَضْوِي ضُوِيًّا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا أَوَيْتَ إِلَيْهِ وَانْضَمَمْتَ