i. [döner ve çark demek olan تكر teker’den. “دگرمان değirmân” yazmada mana yoktur.] 1. Buğday vesâireyi öğütmeye mahsus âlet ve makine ki envâı olup, en marufu su, yel ve kol ile döneni ve îcâd-ı âhir olarak buharla tahrik olunanıdır, ki buna tabîr-i sakîmle “fabrika” denilmek âdet olmuştur, âsyâb, tâhûn, rehâ: el, buhar, hayvan, su, yel değirmeni; değirmen deresi = suyun yolu, değirmen taşı; tekerleği. 2. Elde döndürülerek kavrulmuş kahve ve kara biber vesâireyi toza tahvîl etmeye mahsus alet: kahve, biber değirmeni. 3. Zeytin vesâire ezip suyunu almaya mahsus makine, miʻsara: zeytin değirmeni.