(a. i. c. : cezebât) : 1) ruhun hayret ve sevince kapılarak sanki cesetten hâriç bulunuyormuş gibi olması, heyecana gelmesi. 2) târîkat ehlinin kendinden geçme hâli.

is. ar. Ehl-i hâl olanların min tarafillah cezb olunarak istiğrâk ve veleh ve hayrete dalmaları, meczûbiyyet: cezbe halinde söylediğini bilmez.

s. (n. u. of جذب cezb) 1. A single pull or draw. 2. A quantity drawn at one effort; a pull, pinch, handful, etc. 3. A psychical attraction exercised by God on the heart of a devotee, by which the mind is rapt in spiritual contemplation.