(a. i.) : 1) büyüklük, ululuk. Zü-l-celâl : celâl sahibi; Allah. 2) erkek adt. celâl ü câh r büyüklük rütbe ve mevkii. 3) hl-ş;m, kızgınlık.

iz. ar. Büyüklük, ululuk, azâmet, rif‘at-ı şân. [başlıca azâmet-i İlâhiyye hakkında müsta‘meldir.] Zü’l-celâli ve’l-ikrâm; celle celâlühû.

اَلْجَلَالَةُ [el-celâlet] ve اَلْجَلَالُ [el-celâl] (cîm’lerin fethiyle) Bir adam yaşlı ve mu’ammer olmak ma’nâsınadır; yukâlu: جَلَّ فُلَانٌ جَلَالَةً وَجَلَالًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا أَسَنَّ وَاحْتَنَكَ Mü’ellifin وَاحْتَنَكَ kavli tefsîr erkânından değildir, tetmîm kabîlindendir. Ve جَلَالٌ [celâl] Ulu ve büzürg olmak ma’nâsınadır; yukâlu: جَلَّ جَلَالًا إِذَا عَظُمَ

prop. n. A proper name of men.

vn. & s. 1. A being or becoming bulky or coarse and gross; bulkiness; coarseness, grossness. 2. A being or becoming great in rank or importance; greatness of rank. 3. God’s being glorious in majesty; ineffable divine majesty; also, any divine attribute of might or wrath as distinguished from jemal (جمال). 4. A being old in years with a sound judgment.

s. 1. Pride, arrogance. 2. Rage, fury.

اَلْجَلَالُ [el-celâl] (cîm’in fethiyle) 'Azamet ma’nâsınadır; fe-kavluhum: جَلَالُ اللهِ بِمَعْنَى عَظَمَةُ اللهِ Ve جَلَالٌ [celâl] أَجْل [ecl] ma’nâsına da gelir; ve minhu kavluhum: فَعَلْتُهُ مِنْ جَلَالِكَ أَيْ مِنْ أَجْلِكَ