اَلْجَبْهُ [el-cebh] (cîm’in fethiyle) Bir adamın cebhesine vurmak ma’nâsınadır; yukâlu: جَبَهَهُ جَبْهًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا ضَرَبَ جَبْهَتَهُ Ve bir adamı redd eylemek yâhûd bir hoşlanmadığı nesne söylemek yâhûd işlemek ma’nâsınadır; yukâlu: جَبَهَهُ إِذَا رَدَّهُ أَوْ لَقِيَهُ بِمَكْرُوهٍ Ve 'Arablar filân suya varıp lâkin su çekecek yâhûd su alacak âlât ve edevâtı olmamakla hemân suyun yüzüne bakıp oturdu diyecek yerde جَبَهَ فُلَانٌ اَلْمَاءَderler, وَرَدَ الْمَاءَ وَلَا آلَةَ سَقْيٍ فَلَمْ يَكُنْ مِنْهُ إِلَّا النَّظَرُ إِلَى وَجْهِ الْمَاءِ ma’nâsına. Kezâlik yekûlûne: جَبَهَ الشِّتَاءُ الْقَوْمَ أَيْ جَاءَهُمْ وَلَمْ يَتَهَيَّؤُوا لَهُ Ya’nî “Kendilere kış teveccüh edip bastı, lâkin aslâ levâzım ve mühimmâtından bir nesne tedârük ve tehyi’e eylememişler idi.” Ve bunlar مُوَاجَهَةٌ [muvâcehet] ma’nâlarından me’hûzlardır.