Mü’ellif سِرُّ الْوَادِي وَخَيْرُهُ 'ibâretiyle tefsîr eylemekle خَيْرٌ [hayr] mukâbelesiyle ekser-i nüsha şîn-i mu’ceme ile شَرٌّ [şerr]e sapmışlardır, galattır. Zîrâ سِرٌّ [sirr] derenin vasatına ve yayvan yerine denir ki sâ’ir mahallerinden hoş ve hayr ve atyeb olur. Ve بُهْرٌ [buhr] Arz-ı mahdûde-i mu’ayyeneye denir ki بَلَدٌ [beled] ma’nâsına. Ve bî-tâb olmaktan nâşî nefes kesilip har har solumak ma’nâsınadır; bunda ism ve masdar olur, hattâ solugan 'illetine ıtlâk olunur.