fl. fc. 1. Düzgünlüğü kaybetmek, mütegayyir olmak: bu kitap bozuldu; bahçe bakılmadığından bozulmuş. 2. Harap ve vîrân olmak, yıkılmak: duvarlar bozulmuş. 3. Muattal ve battâl olmak, işlemez ve kullanılmaz olmak: saat bozuldu. 4. Fenâ bulmak, mahv ve nâ-bûd olmak, fesh ve lağv olunmak: o usûl şimdi bozuldu. 5. Kötüleşmek, fenâlaşmak: bu çocuğun terbiyesi bozuldu; yağmurdan yollar bozulmuştur. 6. Çürümek, taaffün etmek veya ekşimek: bu et, bu yemek bozulmuş. 7. Mağlûb ve münhezim olmak, bozgun vermek: düşmanın filân fırkası bozuldu. 8. Gayr-i me’mûl, ters bir cevap almakla mahcûb ve şermende olmak: zavallı çocuk o cevaptan bozuldu. 9. Zayıflamak, benzi solmak: hastalıktan çok bozulmuş.