fl. 1. Kurtulmak, rehâ bulmak: mahbesden boşandı. 2. Kesret ve şiddetle dökülmek, akmak, yağmak: bir yağmur boşandı; burnundan kan boşandı. 3. (silah) patlamak, kazâen ateş almak: belinde tabancası boşandı. 4. Tatlîk olunmak: o kadın kocasından boşanmış. 5. (dolmuş adam) coşmak, içinde ne var ise söyleyip teşeffî-i sadr etmek, sabr etti etti nihâyet bir boşandı ki.

v. i. 1. (obsolete or obsolescent) To be loosed or set at large. 2. To get loose, to break loose. 3. For confined fluid to break through its barriers and flow away. 4. For a gun to discharge its contents by accident. 5. For the eye to burst forth in tears. 6. To burst forth in a torrent of complaint or invective. 7. For the heart to relieve itself by imparting its woes to another.

v. i. See بوشانمق.