i. fa. [باز bâz = geri – آوردن âverden = getirmek. – gl. : pazar.] 1. Alışveriş, ahz ü i’tâ, dâd ü sitâd: pazar olma = alışveriş ashâbına tahiyye makâmında îrâd olunur duâdır. 2. Alışveriş yeri, üstü açık mahal ki her gün veya eyyâm-ı mahsûsasından herkes satacağını oraya çıkarıp pazarlıkla veya müzâyede ile satar, sûk: at pazarı, tavuk pazarı, balık pazarı, çiçek pazarı, salı, perşembe pazarı. 3. Fiyat kararlaştırıp ahz ü i’tâda uyuşmak için olunan mu’âraza veya çekişme, pazarlık: pazar etmek, pazar bozmak

اَلْبَظَرُ [el-bazar] (fethateynle) İsmdir, hatunun بَظْرٌ [bazr]ı uzun olmağa denir. Ve بَظَرٌ [bazar] خَاتِمٌ [hâtim]e denir.