اَلْبَغَرُ [el-bagar] (bâ’nın ve gayn-ı mu’cemenin fethiyle) ve اَلْبَغْرُ [el-bagr] (gayn’ın sükûnuyla) Deve kısmı dâ’imâ suyu içip kanamaz olmakla kesret-i şürb sebebiyle maraz peydâ eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: بَغِرَ الْبَعِيرُ وَبَغَرَ بَغَرًا وَبَغْرًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ وَالثَّالِثِ إِذَا شَرِبَ وَلَمْ يَرْوَ فَأَخَذَهُ دَاءٌ مِنَ الشُّرْبِ

اَلْبَغَرُ [el-begar] (fethateynle) Bir marazdır ki susamakla hâsıl olur. Asma’î eyitti: بَغَرٌ [begar] bir susamaktır ki deveye 'ârız olur, dâ’imâ su içmekten hâlî olmaz ve suya kanmaz tâ ki ondan bir maraz hâsıl olup helâk olur; ve yukâlu minhu: بَغِرَ يَبْغَرُ مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ Ve kureyş kabîlesinden bir şahsı kınayıp “مَاتَ أَبُوكَ بَشَمًا وَمَاتَتْ أُمُّكَ بَغَرًا” dediler. Ve بَشَمٌ [beşem] bâ’nın ve şîn’in fethiyle tohme olmağa derler.