(a. i. c. : asabât) : 1) bir tek sinir. 2) baba tarafından akraba olanlar. 3) şer’an, miras alamayan akraba. 4) birinin fırkası ve avenesi.

is. ar. cm: asabât, a‘sâb. 1. Bir tek sinir. ba: عصب asab. 2. Peder tarafından akraba olanlar, erkek tarafından hısımlar. 3. Hısım, akraba, kavm ü kabîle, taraf-gîrân, avene. 4. f. Uzaktan akraba ki mîrâstan ferâizce muayyen hisseleri olmayıp, yakın akraba hisselerini aldıktan sonra kalan kısmı bunlara tevzî‘ olunur.

s. The tall cylindrical part of a fes cap.

s. pl. (as though of عاصب, pl. pl. عصبات) 1. A party of men joined together for the defence or protection of another. 2. (canon law) The body of a deceased person’s collateral relations to whom no definite portion of the inheritance is assigned by canon law, and who become residuary legatees after the assigned portions have been paid over. 3. The body of a deceased person’s male collateral relations.