اَلْأَخْيَرُ [el-ahyer] (أَفْضَلُ [efdal] vezninde) Ef’al-i tafdîldir, pek hayrlı adama denir, niteki خَيِّرٌ [hayyir] dahi bu ma’nâya gelir, ânifen zikr olunmuştur; yukâlu: هُوَ أَخْيَرُ مِنْكَ كَمَا يُقَالُ خَيْرٌ مِنْكَ Ve kaçan hayr ile tafdîl murâd olunsa müzekkerinde فُلاَنٌ خَيْرَةُ النَّاسِ denir hâ’yla ve mü’ennesinde فُلاَنَةٌ خَيْرُ النَّاسِ denir, hâ’sız yâhûd فُلاَنَةٌ اَلْخَيْرَةُ مِنَ الْمَرْأَتَيْنِ denir harf-i ta’rîfle. Ve خَيْرٌ [hayr] kelimesi ef’al-i tafdîl olduğu sûrette tesniye ve cem’ kılınmaz.