(a. i.) : 1) kardeş. 2) dost. (bkz. : ah, ahâ).

اَلْأَخُ [el-ah] (hemzenin fethi ve hâ’nın tahfîfiyle) ve اَلْأَخُّ [el-ahh] (teşdîd-i hâ’yla ki vâv-ı mahzûfeden bedeldir) ve اَلْأَخَا [el-ehâ] (kasr ile ki قَفَا [kafâ] lafzı gibi müsta’meldir) ve اَلْأَخْوُ [el-ahv] (دَلْوٌ [delv] vezninde ki aslı üzeredir) ve اَلْأَخُو [el-ahû] (hemzenin fethi ve hâ’nın zammıyla) Karındaşa denir, Fârisîde birâder denir. Ve bir adamın yâr ve sadîkine ıtlâk olunur; yukâlu: هُوَ أَخُوهُ أَيْ صَدِيقُهُ وَصَاحِبُهُ Cem’leri أَخُونَ [ahûn] gelir ve آخَاءٌ [âhâ’] gelir, آبَاءٌ [âbâ’] vezninde ve إِخْوَانٌ [ihvân] gelir hemzenin kesriyle ve أُخْوَانٌ [uhvân] gelir hemzenin zammıyla ve إِخْوَةٌ [ihvet] gelir hemzenin kesriyle ve أُخْوَةٌ [uhvet] gelir hemzenin zammıyla ve أُخُوَّةٌ [uhuvvet] ve أُخُوٌّ [uhuvv] gelir zammeteynle ve vâv’ın teşdîdiyle.