fl. 1. Fetih ve küşâd olunmak: kapı açıldı. 2. Dağılmak, çekilmek, mündefi’ olmak: bulutlar, kalabalık açıldı. 3. Temizlenmek: bu bez açılmıyor. 4. Berrak ve açık olmak: hava açıldı. 5. Yapraklanmak: gül, çiçek açıldı. 6. Neşelenmek, inşirâh-ı derûn peyda etmek: insan gezmekle açılır. 7. Mahcubiyet ve durgunluktan kurtulup serbestlenmek. 8. Vüs’at peyda etmek: oda açıldı. 9. Uzağa, engine dalmak: vapur açıldı. 10. Bed’ etmek: başlamak: meclis açıldı. 11. Mevki’-i bahse konmak, geçmek: söz açıldı. 12. Zuhûr etmek, hâsıl olmak: iş açıldı. 13. Boş kalmak, münhal olmak: filân memuriyet açıldı. 14. Keşf-i râz etmek, emniyet edip her şeyi söylemek: bana açılmaz.

v. i. 1. To be opened. 2. To come open, to open of its own accord. 3. To be openable, to open when required. 4. See all the transitive meanings of آچمق , and apply the three foregoing derivations of meaning. 5. For (a man, etc.) to become better acquainted and more familiar, more free and easy, better instructed, free from restraint; to throw off restraint or dissimulation; to break loose in speech or demeanour, etc. 6. To draw away (from a person or thing), to begin to shun, to be reserved.